Επιστροφή / Αποστροφή

Σαν το πουλί να εκκίναγα
να πέταγα σ'εκείνο το μπαλκόνι
Τους ήχους του κορμιού σου ν'ακουγα
μέσα από θανάτου βόλι

Μόνο μια μέρα να σε δω
μου φτάνει όλη η πλάση
λουλούδια να ανθίσουνε
κι εγώ να βγω από τη χάση

Τώρα που μένω μοναχή
στις θύμησες βουλιάζω
και το νερό μου απ'την πηγή
σαν θα'ρθεις θε να αδράξω

Δεν έχω άλλη υπομονή
τον έρωτά σου ν'αναμένω
μες του ονείρου την ορδή
το φως σου κρατώ αναμμένο

Ας άκουγες τα λόγια μου
σε μιαν αυγή, της μέρας το εξύπνημα
κι ας ένιωθες την αλήθεια μου
στης νύχτας το νανούρισμα

Μονάχα τότε και να πεις
ελεύθερη πως εγεννήθηκα κι ωραία
Για να'ρθει η αγάπη πως μπορείς
το μέσα σου να λυτρωθεί στη θέα

Στη θέα των ματιών σου εγώ
ζωής πηγάδια βλέπω μόνο
Μα σαν μ'αφήνεις και πονώ
θανάτου μαύρο αλλάζω δρόμο

Ελα να με βρεις πάλι εσύ
στης θάλασσας εκείνης το ακρογιάλι
εγώ ν'αρχίσω πάλι από την αρχή
στην επαφή μας μάρτυρας να γίνει το φεγγάρι